name='viewport'/> link rel=“canonical”href=“https://ahiredeepak.blogspot.com/” /> स्व-काव्यांकुर (Swa-Kavyankur)

जनार्दन अडसूळ : बीजोत्पादनात विक्रमी यश मिळवणारे प्रगतिशील शेतकरी (Janardan Adsul: Progressive farmer who achieved record success in seed production)



जनार्दन अडसूळ : बीजोत्पादनात विक्रमी यश मिळवणारे प्रगतिशील शेतकरी
 Janardan Adsul: Progressive farmer who achieved record success in seed production

Janardhan adsul : bijopadnat vikrami yash

    

    सातारा जिल्ह्यातील फलटण तालुक्यातील तरडगाव या गावात राहणारे श्री. जनार्दन संतराम अडसूळ हे नाव आज ग्रामीण भागात शेतीत नावीन्य आणणाऱ्या शेतकऱ्यांपैकी एक आहे. 

     त्यांच्या १२ एकर शेतीत त्यांनी पारंपरिक पद्धतींपेक्षा वेगळा दृष्टिकोन स्वीकारला आहे. सातत्य, नियोजन आणि आधुनिक तंत्रज्ञानाच्या आधारे त्यांनी शेतीत यशस्वी प्रयोग केले आहेत.


🌾 बीजोत्पादन क्षेत्रातील उल्लेखनीय कार्य

   जनार्दन अडसूळ यांनी सोयाबीन आणि गहू बीजोत्पादन या क्षेत्रात नावलौकिक मिळवला आहे. फलटण तालुक्यात बीजोत्पादनासाठी त्यांचे नाव आघाडीवर आहे. २०२२-२३ या वर्षी त्यांनी महाबीज सोयाबीन पीक स्पर्धेत भाग घेतला. 

     सोयाबीनच्या ‘किमया’ या जातीचे एकरी २४ क्विंटल उत्पादन घेऊन त्यांनी विक्रमी कामगिरी केली आणि स्पर्धेत प्रथम क्रमांक पटकावला. ही कामगिरी केवळ त्यांच्या मेहनतीचे फळ नाही, तर योग्य जमिनीचे आराखडे, सिंचन व्यवस्थापन, आणि वैज्ञानिक पद्धतीने शेती केल्याचा परिणाम आहे.

Janardan adsul : bijopadnat vikrami yash

🌾 गहू बीजोत्पादनात विक्रमी यश

   सोयाबीननंतर त्यांनी गहू पिकातही उल्लेखनीय कामगिरी केली. त्यांनी खपली गव्हाचा सीड प्लॉट घेतला आणि एकरी २० क्विंटल उत्पादन मिळवले. हे बियाणे त्यांनी ₹१०० प्रति किलो दराने विक्रीसाठी उपलब्ध केले, ज्यामुळे स्थानिक शेतकऱ्यांनाही गुणवत्तापूर्ण बियाणे मिळाले आणि त्यांचा आर्थिक लाभ झाला.  

     राज्य गहू पीक स्पर्धेत त्यांनी एकरी २७.२ क्विंटल उत्पादन घेऊन प्रथम क्रमांक पटकावला. या कामगिरीमुळे ते राज्यातील सर्वोत्तम गहू उत्पादक शेतकऱ्यांपैकी एक ठरले. 


🐄 दुग्ध व्यवसाय आणि भाजीपाला उत्पादन

   बीजोत्पादनाशिवाय जनार्दन अडसूळ यांनी दुग्ध व्यवसाय आणि भाजीपाला उत्पादन यांच्याकडेही लक्ष दिले आहे. यामुळे शेतीतील उत्पन्नाचे विविध स्रोत निर्माण झाले आहेत.  

      शेतीतून मिळणारे अवशेष ते दुधाळ जनावरांच्या आहारासाठी वापरतात आणि त्या शेणखतातून सेंद्रिय खताची निर्मिती करून शेती अधिक सुपीक बनवतात. अशा प्रकारे शेती आणि दुग्ध व्यवसायाचा संगम घडवून त्यांनी "शेतीपूरक व्यवसायातून आत्मनिर्भरतेकडे" हा आदर्श मार्ग दाखवला आहे.


🚜 इतर शेतकऱ्यांसाठी प्रेरणा

    श्री. अडसूळ केवळ स्वतःच प्रगत नाहीत, तर इतर शेतकऱ्यांनाही प्रगतीकडे नेण्याचे काम ते करत आहेत. ते ग्राम बीजोत्पादन गटाचे अध्यक्ष आहेत आणि त्यांच्या नेतृत्वाखाली अनेक शेतकरी आज बीजोत्पादन आणि उच्च उत्पादनाच्या क्षेत्रात काम करत आहेत. ते शिवार फेऱ्या, अभ्यास दौरे, कृषी पर्यटन अशा उपक्रमांद्वारे शेतकऱ्यांना नवे ज्ञान देतात आणि शेतीबद्दल सकारात्मक दृष्टी निर्माण करतात.


🏆 राज्यस्तरीय सन्मान आणि पुरस्कार

    त्यांच्या उत्कृष्ट कामगिरीची दखल महाराष्ट्र शासनाने घेतली असून त्यांना "वसंतराव नाईक कृषिभूषण पुरस्कार २०१८" प्रदान करण्यात आला आहे. तसेच "वसंतराव नाईक शेतीनिष्ठ शेतकरी पुरस्कार" यांचेही  ते मानकरी ठरले आहेत. हे पुरस्कार त्यांच्या सातत्यपूर्ण मेहनतीचे, प्रयोगशील वृत्तीचे आणि समाजाभिमुख दृष्टिकोनाचे प्रतीक आहेत.


🌻 आधुनिक शेतीचा आदर्श

  जनार्दन अडसूळ यांनी दाखवून दिले आहे की शेती केवळ उपजीविकेचे साधन नसून ती एक यशस्वी व्यवसायाची संधी आहे. त्यांनी वैज्ञानिक शेती, योग्य नियोजन, आणि नवकल्पनांच्या साहाय्याने केवळ उत्पादन वाढवले नाही, तर ग्रामीण भागातील इतर शेतकऱ्यांना प्रेरणादायी उदाहरण दिले.


💬 निष्कर्ष

  आजच्या यांत्रिकीकरणाच्या आणि हवामान बदलाच्या काळात जनार्दन अडसूळ यांची कार्यपद्धती सर्वांसाठी मार्गदर्शक आहे. त्यांच्या शेतीतून एकच संदेश मिळतो-- "शेतीत यश मिळवायचं असेल, तर मेहनतीसोबत नियोजन, नवकल्पना आणि सकारात्मक विचार आवश्यक आहेत."

  अशा प्रेरणादायी शेतकऱ्यामुळेच महाराष्ट्राची माती अधिक सुपीक, सक्षम आणि समृद्ध होत आहे. 🌾


© दीपक केदू अहिरे

नाशिक 

deepakahire1973@gmail.com

www.ahiredeepak.blogspot.com

www.digitalkrushiyog.com

digitalkrushiyog@gmail.com

******************************************
Telegram :
******************************************
Facebook :
******************************************
Instagram : 
******************************************
YouTube :

******************************************
Quora :
https://mr.quora.com/profile/Deepak-Ahire-5?ch=10&oid=1651193170&share=74b6a2ed&srid=hZHxKh&target_type=user
******************************************
Koo :
******************************************
Pintrest:
******************************************
Share chat :
******************************************
Twitter :
@DeepakA86854129
******************************************
Website :

******************************************

पत्रास कारण की… | The Reason for the Letter is


पत्रास कारण की...
The reason for the letter is


Patras karan ki


  जागतिक टपाल दिन हा केवळ टपालसेवेचा सन्मान करणारा दिवस नाही, तर मानवी भावनांच्या देवाणघेवाणीचा उत्सव आहे. पत्र हे कधी काळी आपले संवादाचे एकमेव साधन होते — हाताने लिहिलेल्या ओळींमधून प्रेम, ओढ, आशा आणि प्रतीक्षा या सगळ्या भावना जिवंत होत. आजच्या डिजिटल युगातही त्या पत्रांमध्ये एक वेगळी ऊब, एक खास आत्मीयता दडलेली आहे.
   या भावविश्वाची जपणूक करण्यासाठी आणि त्या जुन्या आठवणींना पुन्हा उजाळा देण्यासाठी मी ही कविता लिहिली आहे. टपालचं महत्त्व आणि पत्रलेखनाची संस्कृती जिवंत राहावी, हीच या कवितेमागची प्रेरणा...

  या जागतिक टपाल दिनानिमित्त, चला पुन्हा एकदा मनापासून एक पत्र लिहूया — कोणाकडे तरी, स्वतःकडे तरी...

Patras karan ki

पत्रास कारण की...
The reason for the letter is


  पत्रास कारण की 
आता आठवण येते टपालदिनाला, 
सोडून दिले आपण आता 
पत्र लिहिण्याला नी वाचण्याला... 

पोष्टमनची वाट आम्ही 
दिवस दिवस बघायचो, 
इच्छित पत्र आले की 
आनंदाने वाचायचो... 

आता पत्रलेखन झाले 
दुर्मिळ इतिहासजमा, 
येत नाही दारी 
आता पोष्टमन मामा... 

सोशल मिडियामुळे 
जग आलंय जवळ, 
पण लिखीत पत्रच 
काढायचं मनामनातला मळ...

© दीपक केदू अहिरे

नाशिक 

deepakahire1973@gmail.com

www.ahiredeepak.blogspot.com

www.digitalkrushiyog.com

digitalkrushiyog@gmail.com

******************************************
Telegram :
******************************************
Facebook :
******************************************
Instagram : 
******************************************
YouTube :

******************************************
Quora :
https://mr.quora.com/profile/Deepak-Ahire-5?ch=10&oid=1651193170&share=74b6a2ed&srid=hZHxKh&target_type=user
******************************************
Koo :
******************************************
Pintrest:
******************************************
Share chat :
******************************************
Twitter :
@DeepakA86854129
******************************************
Website :

******************************************

राहीबाई पोपेरे : बीजमाता आणि शाश्वत शेतीची प्रेरणा (Rahibai Popere: Mother of Seeds and Inspiration for Sustainable Agriculture)


 राहीबाई पोपेरे : बीजमाता आणि शाश्वत शेतीची प्रेरणा
Rahibai Popere: Mother of Seeds and Inspiration for Sustainable Agriculture

Rahibai popere : bijmata aani shaswat sheticha prerana

   राहीबाई पोपेरे या ‘बीजमाता’ म्हणून ओळखल्या जाणाऱ्या आदिवासी शेतकरी आहेत. स्थानिक बियाण्यांचे संवर्धन, शाश्वत शेती, आणि महिलांच्या सबलीकरणातून त्यांनी शेतीत नवा आदर्श निर्माण केला.

  महाराष्ट्रातील अहमदनगर जिल्ह्यातील अकोले तालुक्यातील कोम्बळणे गावात राहणाऱ्या राहीबाई पोपेरे यांना संपूर्ण देशभरात "बीजमाता" म्हणून ओळखले जाते. शिक्षण न घेऊ शकलेल्या या आदिवासी महिलेने आपल्या अनुभव, निरीक्षण आणि मेहनतीच्या जोरावर पारंपरिक बियाण्यांचे संवर्धन करून शाश्वत शेतीचा आदर्श घालून दिला आहे.


  राहीबाईंचा जन्म १९६४ साली महादेव कोळी आदिवासी समाजात झाला. बालपणापासूनच शेतात काम करून त्यांनी जमिनीशी नाते जोडले. लग्नानंतर कधी मजुरी, तर कधी शेती करून त्यांनी कुटुंबाचा उदरनिर्वाह केला. या प्रवासात त्यांनी पारंपरिक शेती आणि स्थानिक बियाण्यांचे महत्त्व ओळखले. हायब्रिड बियाण्यांमुळे वाढणारा खर्च, जमिनीची कमी होणारी सुपीकता आणि लोकांच्या आरोग्यावर होणारा परिणाम पाहून त्यांनी देशी बियाण्यांचा प्रसार करण्याचा ध्यास घेतला.


  त्यांनी कळसुबाई परिसर बियाणी संवर्धन समिती स्थापन करून १०० पेक्षा जास्त स्थानिक वाणांचे जतन केले. शेतकऱ्यांना त्यांनी बियाण्यांची बँक उपलब्ध करून दिली, ज्यातून बियाणे कर्जावर दिले जाते आणि परत करताना दुप्पट बियाणे परत द्यावे लागतात. या उपक्रमामुळे शेतकरी हायब्रिड बियाण्यांवरील अवलंबित्वातून मुक्त झाले आणि उत्पादनाचा खर्चही कमी झाला.


  राहीबाई केवळ बियाण्यांपुरत्याच मर्यादित राहिल्या नाहीत. त्यांनी जलसंधारण, सेंद्रिय शेती, पोषण, आणि महिलांच्या सबलीकरणासाठी अनेक उपक्रम राबवले. त्यांच्या प्रयत्नांमुळे गावकऱ्यांच्या जीवनमानात बदल झाला आणि अन्नसुरक्षा सुनिश्चित झाली.


    त्यांच्या कार्याचा गौरव म्हणून २०१८ साली त्यांना बीबीसीच्या 100 Women यादीत स्थान मिळाले. २०१९ मध्ये नारी शक्ति पुरस्कार, तर २०२० मध्ये पद्मश्री पुरस्काराने त्यांचा सन्मान करण्यात आला.


  आज राहीबाई पोपेरे यांचे कार्य संपूर्ण भारतासाठी प्रेरणादायी ठरले आहे. त्यांनी दाखवून दिले की, शिक्षण नसतानाही ज्ञान अनुभवातून मिळू शकते आणि स्थानिक बियाण्यांचे जतन करून शेतकरी, पर्यावरण आणि आरोग्य यांचे रक्षण करता येते. बीजमाता राहीबाई पोपेरे या शाश्वत शेती आणि पर्यावरण संवर्धनाचे खरे प्रतीक आहेत.

© दीपक केदू अहिरे

नाशिक 

deepakahire1973@gmail.com

www.ahiredeepak.blogspot.com

www.digitalkrushiyog.com

digitalkrushiyog@gmail.com

******************************************
Telegram :
******************************************
Facebook :
******************************************
Instagram : 
******************************************
YouTube :

******************************************
Quora :
https://mr.quora.com/profile/Deepak-Ahire-5?ch=10&oid=1651193170&share=74b6a2ed&srid=hZHxKh&target_type=user
******************************************
Koo :
******************************************
Pintrest:
******************************************
Share chat :
******************************************
Twitter :
@DeepakA86854129
******************************************
Website :

******************************************

दोन महिलांचा ध्यास, शेती आणि द्राक्ष निर्यातीचा यशस्वी प्रवास! (Two women's passion, a successful journey of farming and grape export)

दोन महिलांचा ध्यास, शेती आणि द्राक्ष निर्यातीचा यशस्वी प्रवास!
Two women's passion, a successful journey of farming and grape export

Don mahilancha dhyas, sheti aani draksh niryaticha yashsvi pravas

   आजच्या काळात शहरात सरकारी नोकरी करणाऱ्या पतींसोबत सुखाचं आयुष्य सहज मिळू शकतं. पण मनीषा दीपक जाधव आणि सविता बबन जाधव या दोन महिलांनी वेगळा मार्ग निवडला. शेतीची माती आणि परिश्रमावर विश्वास ठेवत त्यांनी द्राक्ष शेतीसह द्राक्ष निर्यातीचं स्वप्न साकार केलं.


   मनीषा आणि सविता – दोघींना प्रत्येकी दोन मुले आहेत. मनीषांचे पती एस.टी. महामंडळात तर सवितांचे पती एम.एस.इ.बी.मध्ये कार्यरत आहेत. कुटुंबातील तिसरे दीर प्राध्यापक असून त्यांची पत्नी शिक्षिका आहे. म्हणजे घरातील सर्व पुरुष सरकारी नोकरीत होते. तरीही शेतीची जबाबदारी या दोन महिलांनी स्वतःच्या खांद्यावर घेतली.


     २०१८ साली त्यांनी द्राक्षबाग लावण्याचा निर्णय घेतला. मात्र, २०२२ मध्ये मनीषांच्या पतींना मुंबई येथे अनुकंपा तत्वावर नोकरी मिळाली, तेव्हा परिस्थिती कठीण होती. द्राक्षबाग नव्यानेच उभी राहत होती आणि अनुभवही कमी होता. अशा वेळी मनीषांनी ठाम शब्दांत सांगितले – "तुम्ही निर्धास्त नोकरीला जा, शेती कोणीच खोदून नेणार नाही, जबाबदारी आम्ही सांभाळू."


    यानंतर दोघींनी खऱ्या अर्थाने संघर्ष सुरू केला. मजूर न मिळाल्यास स्वतः शेतात काम केलं. तज्ञांचे मार्गदर्शन घेतलं, चुका करून शिकल्या आणि दिवसेंदिवस पारंगत होत गेल्या. मेहनतीच्या जोरावर बाग फुलत गेली. २०२० पासून त्यांनी सह्याद्री फार्म्सच्या माध्यमातून द्राक्ष निर्यात सुरू केली आणि सभासदत्वही घेतलं.


   त्यांच्या परिश्रमाचे फळ लवकरच दिसू लागले.

२०२२ मध्ये २५.२३ टनातून १८.१६ लाख रुपये उत्पन्न.

२०२३ मध्ये २९.४४ टनातून २२.९६ लाख रुपये.

२०२४ मध्ये १५.५० टनातून १३.४८ लाख रुपये.

२०२५ मध्ये २०.३८ टनातून १६.७० लाख रुपये.


    विशेष म्हणजे २०२२-२३ साली विक्रमी एकरी १२ टन उत्पादन घेऊन १०० टक्के द्राक्ष निर्यात करण्याचा मानही मिळवला. सध्या त्यांच्या ७ एकर शेतीत २.५ एकर थॉम्पसन, १.५ एकर क्रिमसन आणि उर्वरित क्षेत्रात फ्लॉवर आहे.


   आज त्यांची द्राक्षबाग पाहण्यासाठी तालुक्यातील लोक येतात आणि मार्गदर्शन घेतात. लोक विचारतात – "सर्व पुरुष नोकरीला आहेत, मग एवढी मेहनत कशाला?" तेव्हा या ‘लेडी जय-वीरू’ हसून उत्तर देतात – "कष्टाला पर्याय नाही."


     जाधव कुटुंबाची खरी ताकद म्हणजे त्यांचं एकत्र राहणं. पतींनी महिलांवर विश्वास दाखवला, त्यांना मुभा दिली, आणि महिलांनी कष्ट, जिद्द व कल्पकतेने शेतीतून आर्थिक बळकटी निर्माण केली.


       आज मनीषा आणि सविता या फक्त शेतकरी नाहीत, तर निर्यातदार महिलांचा प्रेरणादायी चेहरा आहेत. त्यांनी सिद्ध केलं की, शहरातील आरामशीर आयुष्य सोडून संघर्षाचा मार्ग निवडला तर शेतीही लाखोंचं उत्पन्न देऊ शकते.

© दीपक केदू अहिरे

नाशिक 

deepakahire1973@gmail.com

www.ahiredeepak.blogspot.com

www.digitalkrushiyog.com

digitalkrushiyog@gmail.com

******************************************
Telegram :
******************************************
Facebook :
******************************************
Instagram : 
******************************************
YouTube :

******************************************
Quora :
https://mr.quora.com/profile/Deepak-Ahire-5?ch=10&oid=1651193170&share=74b6a2ed&srid=hZHxKh&target_type=user
******************************************
Koo :
******************************************
Pintrest:
******************************************
Share chat :
******************************************
Twitter :
@DeepakA86854129
******************************************
Website :

******************************************

नोकरीच्या सुरक्षिततेला टाळून उद्योजिकेचा प्रवास – मयुरी नितीन काळे (The journey of entrepreneurship, avoiding job security Mayuri Nitin Kale)

नोकरीच्या सुरक्षिततेला टाळून उद्योजिकेचा प्रवास – मयुरी नितीन काळे
The journey of entrepreneurship, avoiding job security Mayuri Nitin Kale

Nokrichya surakshittela talun usyojiikecha pravas : mayuri kale


   मयुरी नितीन काळे यांनी नोकरीच्या सुरक्षिततेला नकार देत उद्योजकतेची वाट निवडली. ज्यूस फार्म व्यवसायातून त्यांनी काही महिन्यांतच दरमहा ८० हजार नफ्याचा टप्पा गाठला. ही प्रेरणादायी महिला उद्योजिकेची यशोगाथा वाचा...

  जिथे बहुतेक लोक नोकरीच्या सुरक्षिततेची निवड करतात, तिथे एका महिलेने धाडसाने जोखीम घेतली आणि अल्पावधीत लाखोंचा नफा कमावणारी उद्योजिका बनली. ही प्रेरणादायी कहाणी आहे मयुरी नितीन काळे यांची...


शिक्षण आणि करिअरची सुरुवात

   मूळच्या निफाड तालुक्यातील सोनगाव येथील मयुरी सुरुवातीपासूनच अभ्यासात हुशार होत्या. त्यांनी बी.ई. इलेक्ट्रॉनिक्स पदवी संपादन करून करिअरची सुरुवात केली. लग्नानंतर काही काळ नोकरी केली; पण मुलीच्या जन्मानंतर कुटुंबाला अधिक वेळ देण्यासाठी नोकरी सोडावी लागली.


आकर्षक पॅकेज पण कुटुंबाची जबाबदारी

   कुटुंब सांभाळतानाही मयुरी थांबल्या नाहीत. त्यांनी इलेक्ट्रिक व्हेइकल डिझाईनचा कोर्स केला आणि त्यांना पुण्यात वार्षिक ५ लाख रुपयांचे पॅकेज असलेली नोकरी मिळाली. पण नोकरी स्विकारल्यास कुटुंबापासून दूर राहावे लागले असते. कुटुंबाच्या प्राधान्यासाठी त्यांनी ती संधी सोडली. हा निर्णय सोपा नव्हता, पण याच काळात त्यांच्या पतींनी ‘ज्यूस फार्म’ फ्रँचायझीची संधी मांडली. व्यवसायाचा कोणताही अनुभव नसतानाही मयुरी यांनी "एकदा करून पाहू" या विचाराने हे आव्हान स्वीकारले.


व्यवसायातील पहिली पायरी

  फेब्रुवारी २०२४ मध्ये त्यांनी नाशिकच्या कॉलेज रोडवर ज्यूस फार्म सुरू केला. पती कंपनीच्या कामानिमित्त इराणला गेल्याने सर्व जबाबदारी मयुरींवरच आली. त्या घर सांभाळत रात्री अकरा वाजेपर्यंत सेंटर चालवत. या काळात त्यांना जाणवलं की योग्य वेळ व्यवस्थापन आणि नियोजन असेल तर स्त्रिया व्यवसाय व कुटुंब दोन्ही सांभाळू शकतात.


ग्राहकाभिमुखता – यशाचे रहस्य

 मयुरी यांनी दोन महत्त्वाच्या गोष्टींवर लक्ष केंद्रित केले –

  • ज्यूस बनवण्याची पद्धत सुधारून गुणवत्ता कायम ठेवली.
  • ग्राहकांशी थेट संवाद साधून आरोग्यदायी पेयांचे फायदे समजावले.
  • त्यामुळे एकदा जोडलेला ग्राहक पुन्हा-पुन्हा येऊ लागला आणि व्यवसायात सातत्याने वाढ झाली.


नफ्याचा प्रवास

    ऑगस्ट २०२४ पासून ज्यूस फार्मच्या नफ्यात लक्षणीय वाढ झाली. आज दरमहा जवळपास ८० हजार रुपये निव्वळ नफा मिळतो. सुरुवातीला नोकरीची संधी सोडल्याची खंत असलेल्या मयुरींना आता आपल्या निर्णयाचा अभिमान वाटतो.

     त्यांच्या म्हणण्यानुसार – "मी व्यवसाय सुरू केला याचा मला अभिमान आहे. माझ्यासारखी कोणतीही महिला हे करू शकते."


विस्ताराची नवी पायरी

 आज मयुरींच्या ज्यूस फार्ममध्ये दोन माणसे काम करतात आणि व्यवसाय स्थिर झाला आहे. त्याचबरोबर त्यांनी ‘किचन कल्चर’च्या आउटलेटमध्ये भागीदारी करून नव्या व्यवसायात पाऊल टाकले आहे. त्यांचा ब्रीदवाक्य आहे – "संधी आली की सोडायची नाही."


समाजासाठी योगदान

    मयुरी उच्चशिक्षित महिलांना संदेश देतात की कमी भांडवलातही चांगला उद्योग उभा करता येतो. शेतकरी आणि ग्राहक यांच्यातील दरी कमी करून दर्जेदार पदार्थ पुरवणे हे त्यांचे ध्येय आहे.


निष्कर्ष

  मयुरी नितीन काळे यांचा प्रवास हा धाडस, वेळेचे नियोजन आणि ग्राहकाभिमुखतेचा उत्तम संगम आहे. नोकरीच्या सुरक्षिततेला टाळून उद्योजकतेकडे वळण्याचे धाडस त्यांनी दाखवले. त्यांच्या कथेतून प्रत्येक महिलेला प्रेरणा मिळते की कुटुंबाला प्राधान्य देतानाही आपण स्वतःची ओळख निर्माण करून यशस्वी उद्योजिका बनू शकतो.

© दीपक केदू अहिरे

नाशिक 

deepakahire1973@gmail.com

www.ahiredeepak.blogspot.com

www.digitalkrushiyog.com

digitalkrushiyog@gmail.com

******************************************
Telegram :
******************************************
Facebook :
******************************************
Instagram : 
******************************************
YouTube :

******************************************
Quora :
https://mr.quora.com/profile/Deepak-Ahire-5?ch=10&oid=1651193170&share=74b6a2ed&srid=hZHxKh&target_type=user
******************************************
Koo :
******************************************
Pintrest:
******************************************
Share chat :
******************************************
Twitter :
@DeepakA86854129
******************************************
Website :

******************************************


#मयुरीकाळेयशोगाथा 

#महिलाउद्योजिका 

#ज्यूसफार्मव्यवसाय 

#नोकरीसोडूनव्यवसाय 

#उद्योजकताप्रेरणादायीकथा 

#महिला सक्षमीकरण 

#नाशिकउद्योजिका

शेतीतून उद्योजकतेकडे : योगिता सहाने यांची सोलर ड्रायर यशोगाथा (From agriculture to entrepreneurship: Yogita Sahane's solar dryer success story)

शेतीतून उद्योजकतेकडे : योगिता सहाने यांची सोलर ड्रायर यशोगाथा
From agriculture to entrepreneurship: Yogita Sahane's solar dryer success story

Shetitun udyojakatekade : yogita sahane yanchi yashogatha

    

   ग्रामीण भागातील महिला योगिता सहाने यांनी शेतीतून उद्योजकतेकडे यशस्वी वाटचाल केली. सोलर ड्रायर व्यवसायातून फक्त ५ महिन्यांत ५.३३ लाखांची उलाढाल व २.१५ लाखांचा नफा मिळवला. ही प्रेरणादायी यशोगाथा जाणून घ्या.

  ग्रामीण भागात महिला प्रामुख्याने घर आणि शेती यांच्यातच व्यस्त असतात. पण काही महिला या मर्यादा ओलांडून नवीन व्यवसायाच्या संधी शोधतात. अशा महिलांमध्ये ओढा (जि. नाशिक) येथील योगिता प्रवीण सहाने यांचे नाव घेतलेच पाहिजे. शेतीतून उद्योजकतेकडे त्यांचा प्रवास खरोखरच प्रेरणादायी आहे.


सुरुवात गृहिणीपासून शेतमजुरांपर्यंत

  २०१३ मध्ये विवाहानंतर योगिता यांनी केवळ गृहिणी म्हणून घर सांभाळण्यावर समाधानी न राहता, पतीसोबत खांद्याला खांदा लावून शेतीची सर्व कामे पाहिली. घरकाम, मजुरांचे व्यवस्थापन, पिकांची काळजी – प्रत्येक कामात त्या सक्रिय होत्या. पण कोरोना काळात आर्थिक संकट आले आणि त्यांना शेतीसोबतच जोडधंदा असणे गरजेचे वाटले. नोकरी करण्याची इच्छा नसल्यामुळे त्यांनी शेतीशी संबंधित व्यवसाय शोधण्याचा विचार केला.


सोलर ड्रायर व्यवसायाची कल्पना

   दूध व्यवसाय व कुक्कुटपालन यांचा विचार करूनही तो जमून आला नाही. पण सह्याद्री फार्म्समध्ये भेटीदरम्यान त्यांनी सोलर ड्राईड प्रॉडक्ट्स पाहिले आणि त्यांच्या मनात या व्यवसायाची बीजं रोवली गेली. त्यांनी सखोल माहिती घेतली, जाणकारांशी चर्चा केली आणि आर्थिक गणित जुळवून डिसेंबर २०२४ मध्ये स्वतःचा सोलर ड्रायर बसवला. यासाठी एकूण १२ लाखांचा खर्च आला. यातून ५ लाख रुपये कर्ज आणि पीएमएफएमई योजनेतून अनुदान मिळाले.


पहिले अपयश, पण हार नाही

  सुरुवातीला टोमॅटो ड्राय करण्याचा प्रयत्न केला. पण अचानक वातावरण बदलल्याने ७० टक्के माल खराब झाला. हा मोठा धक्का होता. मात्र खचून न जाता योगिता यांनी शिकण्याचा निर्णय घेतला. त्यांनी सह्याद्री फार्म्समध्ये १० दिवसीय सोलर ड्रायर प्रशिक्षण घेतले. तज्ञांचे मार्गदर्शन, स्वतःचा अनुभव आणि सतत निरीक्षण यावर त्यांनी भर दिला.


यशाची पहिली पायरी

  प्रशिक्षणानंतर त्यांनी नियोजनबद्ध पद्धतीने काम सुरू केले. आता त्या वातावरणाचा अंदाज घेऊन उत्तम दर्जाचे आले, टोमॅटो, बेदाणा, पुदिना यांसारखी उत्पादने सुकवतात. आपल्या बीकॉम शिक्षणाचा उपयोग त्या व्यवसायाचा आर्थिक ताळेबंद सांभाळण्यासाठी करतात. फक्त पाच महिन्यांत योगिता यांनी २९०४ किलो ड्रायिंग करून ५.३३ लाखांची उलाढाल केली. यातून तब्बल २.१५ लाखांचा नफा मिळाला आणि बँकेचे कर्जही वेळेवर फेडले.


भविष्याचा आत्मविश्वास

   योगिता सहाने सांगतात कि "सोलर ड्रायर व्यवसायात खूप संधी आहेत, आणि ही तर फक्त सुरुवात आहे." त्यांचा आत्मविश्वास आणि नियोजन पाहून भविष्यात या क्षेत्रात अधिक प्रगती होणार हे नक्की आहे.


शिकण्यासारखे धडे

  • संकटांना संधी बनवणे हीच खरी उद्योजकता.
  • अपयश म्हणजे शेवट नाही, तर शिकण्याची नवी सुरुवात.
  • प्रशिक्षण आणि ज्ञानाच्या आधारे व्यवसाय उभा राहतो.
  • महिलाही ग्रामीण भागातून मोठा उद्योग उभा करू शकतात.


निष्कर्ष

  योगिता सहाने यांची यशोगाथा म्हणजे इच्छाशक्ती, मेहनत आणि योग्य निर्णय यांचा उत्तम मिलाफ. शेतीशी निगडीत महिलांनी उद्योजकतेकडे पाहावे आणि सोलर ड्रायरसारख्या नवनवीन व्यवसायातून स्वतःची ओळख निर्माण करावी, हा संदेश त्यांच्या कथेतून मिळतो.

© दीपक केदू अहिरे

नाशिक 

deepakahire1973@gmail.com

www.ahiredeepak.blogspot.com

www.digitalkrushiyog.com

digitalkrushiyog@gmail.com

******************************************
Telegram :
******************************************
Facebook :
******************************************
Instagram : 
******************************************
YouTube :

******************************************
Quora :
https://mr.quora.com/profile/Deepak-Ahire-5?ch=10&oid=1651193170&share=74b6a2ed&srid=hZHxKh&target_type=user
******************************************
Koo :
******************************************
Pintrest:
******************************************
Share chat :
******************************************
Twitter :
@DeepakA86854129
******************************************
Website :

******************************************


#ग्रामीण महिला उद्योजिका

#सोलर ड्रायर व्यवसाय

#शेतीतून उद्योजकता

#योगिता सहाने यशोगाथा

#Solar Dryer Business in India

#ग्रामीण उद्योग

#महिला सक्षमीकरण

शोभा गटकळ यांची प्रेरणादायी कहाणी (Inspirational story of Shobha Gatkal)

💪पतीच्या निधनानंतर जिद्दीची नवी वाटचाल– 
शोभा गटकळ यांची प्रेरणादायी कहाणी
A new walk of stubbornness after the death of her husband – Inspirational story of Shobha Gatkal

Shobha gatakhal yanchi preranadai kahani

 जीवनात काही प्रसंग असे येतात जे आपल्याला पूर्णपणे उद्ध्वस्त करतात. पण त्याच प्रसंगातून काही जिद्दी माणसं नव्या उमेदीने उभी राहतात. लासलगावजवळील मातेरवाडी (ता. निफाड, जि. नाशिक) येथील शोभा शरद गटकळ यांची कहाणी ही अशाच संघर्षातून घडलेली प्रेरणादायी गाथा आहे.


🌱 सुरुवात साधी पण संघर्षमय

   शोभा यांचा जन्म कोलटेक गावात झाला. शिक्षण फक्त आठवीपर्यंतच झाले. २००८ साली वयाच्या १९ व्या वर्षी त्यांचा विवाह शरद गटकळ यांच्याशी झाला. २०१५ मध्ये पतींना गंभीर फुफ्फुसाचा आजार झाला. घरात ऑक्सिजन सिलिंडरवरच त्यांच्यावर उपचार सुरू होते. त्याचवेळी घरकाम, शेती, वृद्ध सासू-सासरे आणि दोन मुलांची जबाबदारी शोभा यांच्यावर आली.


🌾 शून्यातून शेती शिकण्याचा प्रवास

 शेतीचा कोणताही अनुभव नसताना त्यांनी हळूहळू प्रत्येक गोष्ट शिकली.औषधांची नावे न वाचता येत नसतानाही रंग व चिन्हांवरून औषधे ओळखायला शिकल्या. ट्रॅक्टर चालवायला शिकल्या. द्राक्ष बागेची छाटणी, फवारणी, पाणी व्यवस्थापन स्वतः करू लागल्या. प्रत्येक अडचण त्यांना नवं धडे देऊन गेली.


💔 आयुष्य बदललेला क्षण

  २०२१ साली पतींचं निधन झालं. शोभा यांच्या आयुष्याचा सर्वात मोठा आधार हरपला. तरीही त्या खचल्या नाहीत. पतीच्या निधनानंतर फक्त सातव्या दिवशी त्यांनी द्राक्षबागेची छाटणी केली आणि बाराव्या दिवशी पेस्ट लावली. त्यांचा आत्मविश्वास वाकवू शकणारा कोणताही प्रसंग उरला नाही.


📈 द्राक्ष निर्यातीत मिळवलेले यश

 शोभा यांनी केवळ शेती टिकवून ठेवली नाही, तर तिला नवी उभारी दिली.

२०२२ – ८.४२ टन द्राक्ष → उत्पन्न ₹५.२२ लाख

२०२३ – १२.०५ टन द्राक्ष → उत्पन्न ₹७.०५ लाख

२०२४ – ७.४६ टन द्राक्ष → उत्पन्न ₹४.९९ लाख

२०२५ – ११.६३ टन द्राक्ष → उत्पन्न ₹९.१७ लाख

   आज त्या सह्याद्री फार्म्सच्या शेअर्सधारक असून स्थानिक बाजारपेठेतही विक्री करतात.


👩‍👦 कुटुंब आणि समाजासाठी आदर्श

    दोन मुलांचे शिक्षण व संगोपन त्यांनी सक्षमपणे केले. वृद्ध सासू-सासऱ्यांची जबाबदारीही पार पाडली. स्वतःच्या नियोजन व मेहनतीवर संपूर्ण कुटुंब उभं केलं.


✨ प्रेरणादायी संदेश

 शोभा गटकळ यांची कहाणी शिकवते की – संकटं टाळता येत नाहीत, पण त्यांना सामोरं जाता येतं. स्त्री केवळ घर नाही, तर शेती व समाजही सक्षमपणे सांभाळू शकते. जिद्द आणि मेहनत असेल तर शिक्षण कमी असूनही यश नक्की मिळतं.


👉 शोभा गटकळ या खऱ्या अर्थाने आजच्या ग्रामीण भारतातील "जिद्दी महिला शेतकरी" आहेत. त्यांची वाटचाल प्रत्येकाला प्रेरणा देणारी आहे.


© दीपक केदू अहिरे

नाशिक 

deepakahire1973@gmail.com

www.ahiredeepak.blogspot.com

www.digitalkrushiyog.com

digitalkrushiyog@gmail.com

******************************************
Telegram :
******************************************
Facebook :
******************************************
Instagram : 
******************************************
YouTube :

******************************************
Quora :
https://mr.quora.com/profile/Deepak-Ahire-5?ch=10&oid=1651193170&share=74b6a2ed&srid=hZHxKh&target_type=user
******************************************
Koo :
******************************************
Pintrest:
******************************************
Share chat :
******************************************
Twitter :
@DeepakA86854129
******************************************
Website :

******************************************


करवंदाच्या शेतीतून एकरी १.५ लाखांचे उत्पन्न ! Sada Karvanda: A Revolution in Sustainable Fruit Farming by Sadashiv Adkine

  करवंदाच्या शेतीतून एकरी १.५ लाखांचे उत्पन्न! कुंपणासाठी लावली झाडे अन् आता देशभर होतेय विक्री; वाचा सदाशिव अडकिणे यांची यशोगाथा. Sada Karv...