लेकीचं लग्न
Lecky's wedding
लेकीचं लग्न
दोन शब्दांचा हा छोटासा विषय; पण आई-वडिलांच्या मनात मात्र आठवणींचं एक मोठं विश्व उभं करणारा...
कालपर्यंत अंगणात दुडूदुडू धावणारी ती चिमुकली आज नव्या आयुष्याची सुरुवात करण्यासाठी बोहल्यावर उभी असते. हातावर मेहंदी असते, कपाळावर कुंकू असतं, चेहऱ्यावर लग्नाचा आनंद असतो; पण आई-वडिलांच्या डोळ्यांच्या कडा मात्र नकळत ओलावलेल्या असतात.
कारण...
तिच्या जन्माच्या दिवसापासून आई-वडिलांनी तिच्यासाठी कितीतरी स्वप्नं पाहिलेली असतात. तिचं पहिलं पाऊल, पहिलं हसू, शाळेचा पहिला दिवस, पहिली परीक्षा, पहिलं बक्षीस, तिचे हट्ट, तिची भांडणं, तिचं रुसणं आणि पुन्हा हसत आईच्या कुशीत येणं...
या सगळ्या आठवणी लग्नाच्या दिवशी एकामागून एक डोळ्यांसमोरून जातात.
आईच्या मनात विचार येतो—
“इतकी मोठी कधी झाली माझी लेक?”
आणि वडिलांच्या मनातही अनेक आठवणींची गर्दी होते.
ज्या हाताने तिचं बोट धरून तिला चालायला शिकवलं, त्याच हाताने आज तिचा हात दुसऱ्याच्या हातात द्यायचा असतो.
ही भावना शब्दांत सांगणं खरंच कठीण असतं...
लग्नघरात आनंद असतो. नातेवाईकांची लगबग असते. घर सजलेलं असतं. मंगलाष्टकांचा आवाज वातावरण भारून टाकतो. लेकीच्या चेहऱ्यावर आनंद फुललेला असतो.
पण आईच्या मनात एक वेगळीच हुरहूर असते.
“आता माझी लेक रोज माझ्या डोळ्यांसमोर दिसणार नाही...”
वडीलही मनातल्या मनात स्वतःला समजावत असतात—
“लेक सुखी राहिली की झालं!”
मुलगी मोठी होताना आई-वडिलांनी तिच्यासाठी अनेक त्याग केलेले असतात. तिच्या शिक्षणासाठी, तिच्या स्वप्नांसाठी, तिच्या आनंदासाठी त्यांनी कितीतरी गोष्टी बाजूला ठेवल्या असतात.
आणि आता तिच्या आयुष्यातील सर्वात मोठ्या टप्प्यावर ते तिच्यासोबत उभे असतात.
पण लग्न म्हणजे लेकीला गमावणं नाही.
लग्न म्हणजे तिच्या आयुष्याला एक नवं आकाश देणं आहे.
आज ती एका घरातून दुसऱ्या घरात जाते; पण तिच्या आई-वडिलांच्या हृदयातून ती कधीच दूर जात नाही.
तिच्या माहेरचा उंबरठा तिच्यासाठी कायम खुला असतो.
तिच्या खोलीतल्या वस्तू तशाच राहतात. तिच्या आठवणी घराच्या प्रत्येक कोपऱ्यात राहतात. तिच्या हसण्याचा आवाज कदाचित घरात ऐकू येत नाही; पण तिच्या आठवणी मात्र रोज कानात गुणगुणत असतात.
म्हणूनच लेकीच्या लग्नाची पाठवणी हा क्षण इतका भावूक असतो.
डोळ्यांत अश्रू असतात; पण ओठांवर आशीर्वाद असतो.
आई म्हणते—
“सुखी राहा बाळा...”
वडील कदाचित फार काही बोलत नाहीत.
पण त्यांच्या डोळ्यांत एकच प्रार्थना असते—
“माझ्या लेकीला सदैव सुखी ठेव.”
नव्या घरात जाताना लेकीनेही माहेरच्या आठवणी मनात जपाव्यात; पण नव्या नात्यांनाही प्रेमाने स्वीकारावं.
नव्या घरात ती केवळ सून म्हणून नाही, तर एक मुलगी म्हणून जावी.
तिच्या नव्या संसारात प्रेम असावं, विश्वास असावा, समजूतदारपणा असावा आणि दोघांनी मिळून स्वप्नं उभी करण्याची ताकद असावी.
कारण संसार हा केवळ दोन व्यक्तींचा संबंध नसतो; तो दोन कुटुंबांना जोडणारा सुंदर बंध असतो.
लेकीचं लग्न म्हणजे घरातली एक व्यक्ती दूर जाणं नाही...
तर एका नव्या घरात प्रेमाचा एक नवा दिवा पेटणं आहे.
आज लेक नव्या आयुष्याच्या दिशेने पाऊल टाकते आहे.
माहेरचा उंबरठा ओलांडताना तिच्या डोळ्यांत अश्रू असतील, आईच्या डोळ्यांत माया असेल आणि वडिलांच्या मनात हजारो आठवणी असतील.
पण त्या अश्रूंमध्ये दुःखापेक्षा आशीर्वाद मोठा असेल.
जा लेक...
तुझ्या नव्या संसारात सुखाची फुलं उमलू देत.
तुझ्या वाटेवर प्रेमाची सावली राहू दे.
तुझ्या आयुष्यातील प्रत्येक सकाळ आनंद घेऊन येऊ दे.
आणि कितीही दूर गेलीस तरी...
तुझं माहेर तुझी वाट पाहत कायम उभं राहील.
कारण मुलगी लग्नानंतर परकी होत नाही.
ती फक्त एका घरातून दुसऱ्या घरात जाते...
पण आई-वडिलांच्या हृदयातून कधीच जात नाही.
लेकीचं लग्न
आनंदाचं विधान,
पाहुण्यांचा मान
हाेतंय मंगलगान...
हाेताेय स्वमग्न,
साेहळा ध्यानमग्न
पाहुणे संलग्न...
पडावं निर्विघ्न
उसवतंय मन
आहे हे आत्मधन...
सांधताे पूल,
मन हाेतंय कूल
संसारवेलीवरचं फूल...
© दीपक केदू अहिरे
नाशिक
deepakahire1973@gmail.com
******************************************Telegram :******************************************Facebook :************************************************************************************YouTube :
******************************************Quora :******************************************Koo :******************************************************************************************************************************Twitter :@DeepakA86854129******************************************Website :
******************************************
